Odyseja Nowohucka

Centrum Administracyjne Kombinatu — ul. Ujastek 1, Kraków

Dwa bliźniacze gmachy zwane Pałacem Dożów — zaprojektowane przez Janusza Ballenstedta, Janusza i Martę Ingardenów, wybudowane w latach 1950–55 jako siedziba dyrekcji Huty im. Lenina. Architektura miała nawiązywać do renesansowego Krakowa — socrealistyczna idea, że Nowa Huta będzie młodszą siostrą starego miasta. Marmurowe posadzki, kasetonowe stropy, monumentalny kryształowy żyrandol w sali plenarnej. Wnętrza projektował zespół Mariana Sigmunda — dziś ikony polskiego designu.

To co widać na zdjęciach to zderzenie epok. Część pomieszczeń pozostała nietknięta od lat pięćdziesiątych. Inne noszą ślady przeróbek z lat dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych — podwieszane sufity, zerwane detale. Ten kontrast jest częścią opowieści.

Zdjęcia powstały na zlecenie Domu Utopii przy okazji Odysei Nowohuckiej 2025 — festiwalu sztuki współczesnej organizowanego przez Teatr Łaźnia Nowa i Dom Utopii, który zajął budynki S i Z. Dokumentowałem przestrzenie przed i w trakcie wystawy. To nie jest praca komercyjna — jest osobista.

Te zdjęcia są częścią cyklu Spaces Becoming Art — długofalowego projektu dokumentującego przestrzenie sztuki w procesie: surowe, w transformacji, zanim staną się gotowe na przyjęcie widza.

---

Two identical buildings known locally as the "Palazzo dei Dogi" — designed by Janusz Ballenstedt, Janusz Ingarden and Marta Ingarden, built between 1950 and 1955 as the headquarters for the Lenin Steelworks directorate. The architecture was meant to echo Renaissance Kraków — socialist realism's idea that Nowa Huta should be the old city's younger sister. Marble floors, coffered ceilings reminiscent of Wawel Castle, a monumental crystal chandelier in the plenary hall. The interiors were designed by a team led by Marian Sigmund, now considered an icon of Polish design.

What you see in these photographs is a collision of eras. Some rooms remain untouched since the 1950s. Others carry the scars of the 1990s and 2000s — cheap refurbishments, dropped ceilings, stripped details. The contrast is part of the story.

The photographs were commissioned by Dom Utopii for Odyseja Nowohucka 2025 — a contemporary art festival organised by Teatr Łaźnia Nowa and Dom Utopii, which took over buildings S and Z. I documented the spaces before and during the exhibition. This is not commercial work — it's personal, and it belongs here.

These photographs are part of Spaces Becoming Art — an ongoing project documenting art spaces in process: raw, in transition, before they're ready for the viewer.